Powitanko !!

Hej !! 
Jestem Violett, przyjaciółka Gabi . Od dziś będę z nią prowadzić tego bloga . 
A jak to się stało ? To proste, dwa głupki się zgadały i postanowiły prowadzić bloga xD
Będziemy kontynuować to co zaczęła Gabi . Rozdział 1 będzie ...... 
No cóż trudno powiedzieć kiedy ale na pewno będzie :D 
No więc, myślę że wszystko wyjaśniłam do kolejnego !! 

Violett 

To jest lekkie przegięcie !!

Właśnie dowiedziałam się że pewna dziewczyna bezczelnie skopiowała mojego one shot'a którego  pisałam naprawdę długo, a ona tak sobie po prostu weszła i go skopiowała . To jest szczyt wszystkiego !! Ta sama dziewczyna także skopiowała prolog z bloga http://odnienawiscidomilosci-leonetta.blogspot.com/ dziewczyny się nad nim napracowały tak samo jak ja nad moim os a ona po prostu weszła i skopiowała . To jest KRADZIEŻ !!! Dziewczyna nazywa się Violetta i jest z bloga prawdziiwaa.blogspot.com radzę wam uważać bo może znów kopiować . 
Jeśli to czytasz to wiedz że Cię nie cierpię i radzę ci się więcej nie pokazywać na moim blogu !!

One shot~Księżniczka

*

Szłam długim pięknie rzeźbionym korytarzem, po chwili doszłam do pięknych białych drzwi z kryształowymi klamkami . Otworzyli mi je strażnicy, usłyszałam dobrze mi znany głos .

-Wasza królewska mość Violetta

Lud zaczął bić mi brawo, zawszę to robili gdy tylko się pojawiam . Stanęłam obok pięknych złotych balustrad poprawiając suknię . Po chwili obok mnie pojawił się mój ojciec a także król naszego księstwa . Jak zawszę wygłaszał przemówienie do naszego ludy, a ja musiałam mu towarzyszyć, taka była moja jedna z ról w tym królestwie .

Gdy poślubię jakiegoś księcia też będę musiała mu towarzyszyć w przemówieniach, ale będzie miała też znacznie więcej obowiązków, ale na pewno nie rządzenie królestwem to będzie „robota” mojego męża . Mój ojciec Herman cały czas mówi „Powinnaś wybrać odpowiedniego kandydata na twojego męża i króla naszego księstwa”. On w ogóle nie rozumie że ja nie chcę mieć za męża księcia . Ja kocham kogoś innego, to się nigdy nie zmieni . Kto by pomyślał że po tylu latach ja nadal będę go kochać . Kocham Leona Verdasa mojego przyjaciela który wyjechał do Buenos Aires trzy lata temu, wtedy mieliśmy jeszcze 20 lat . Od tamtej pory go nie widziałam i zaczynam wątpić w to że go jeszcze kiedyś zobaczę . Wiem tylko w jakim mieście mieszka, nic poza tym, nawet gdybym pojechała do tego Buenos Aires z kąt mam wiedzieć gdzie go szukać ?

Mogę spróbować, chociaż nie wiem czy to coś da wolę zaryzykować niż później żałować że nie spróbowałam . Pójdę do ojca i powiem mu że wyjeżdżam na tydzień .

-Tato wyjeżdżam

-Do kąt ? Przecież tutaj masz rodzinę, przyjaciół wszystko

Jak zwykle twierdzi że mam tu wszystko, a wcale tak nie jest, mam tutaj tylko stary zamek i jego . Mama umarła zaraz moich narodzinach . Miałam tutaj jedynie Leona to on był moim przyjacielem, ale straciłam też i jego .

-Chcę zasmakować życia, poznać nowych ludzi

-Nie ma mowy

-Ale tato ja mam 23 lata nie jestem już małym dzieckiem, potrafię sobie poradzić zresztą chcę wyjechać tylko na tydzień

-No dobrze, doskonale wiesz że jesteś jedyną osobą która mi została i nie darował bym sobie gdyby ci się coś stało, dlatego proszę cię uważaj na siebie

Nic nie odpowiedziałam tylko się do niego przytuliłam, chociaż traktuje mnie jak małe dziecko to i tak go bardzo kocham .

*

Następnego dnia, młoda księżniczka siedziała w samolocie do Buenos Aires . Nie wiedziała co ją tam czeka ale była gotowa na wszystko . Po 6 godzinach samolot w końcu wylądował . Dziewczyna wsiadła do pierwszej lepszej taksówki i pojechała do pobliskiego hotelu . Zarezerwowała sobie pokój, był skromny ale bardzo ładny . Dziewczyna usiadła na łóżku i wyjęła z czarnej torby swojego srebrnego laptopa firmy apple . Zaczęła szukać w internecie jakichś informacji dotyczących Leona . Udało jej się znalazła, była to strona szkoły w której uczy . Na drugi dzień postanowiła że się wybierze do tej szkoły . Był to bardzo duży, kolorowy budynek . Zgubiła się i nie mogła znaleźć klasy Leona .

-Przepraszam, gdzie jest klasa pana Leona Verdasa ? -zapytała

-Musi iść pani prosto, a później niech pani skręci w prawo -odpowiedziała jej jakaś dziewczyna

-Dziękuje

Po chwili Violetta była pod klasą Leona . Siedział za biurkiem i coś pisał . Dziewczyna lekko zapukała otwarte drzwi . Chłopak natychmiast podniósł głowę . Gdy ją ujrzał wypadł mu długopis który trzymał w ręce .

-Violetta ? -zapytał z nie dowierzaniem

-Tak to ja

-Nawet nie wiesz jak się cieszę że cię widzę

Gdy to powiedział podszedł do swojej dawnej przyjaciółki i ją przytulił . Stali tak do siebie przytuleni przez kilka minut . Gdy się w końcu od siebie oderwali zapytał .

-Co ty tutaj robisz ?

-Booo..... jaaa.... -zaczął jej się plątać język

-Niech zgadnę stęskniłaś się za mną

Dziewczyna nic nie odpowiedziała tylko pokiwała głową . Resztę dnia spędzili wspominając dawne czasy .

-Muszę ci coś powiedzieć-powiedzieli równocześnie

-Nie ty pierwszy/pierwsza- znów to samo

Violetta postanowiła że powiem mu to .

-No więc ja....ciebie....- już miała mu powiedzieć gdy on ją wyprzedził

-Ja też Cię kocham

Gdy dziewczyna to usłyszała była w szoku, a po chwili na jej ustach chłopak złożył pocałunek . Resztę dni spędzili razem, ostatniego dnia gdy dziewczyna miała już wyjeżdżać powiedziała do chłopaka .

-Obiecaj mi, jeśli się już więcej nie zobaczymy, zapomnisz o mnie i pokochasz inną, z nią założysz rodzinę i będziesz szczęśliwy a o mnie zapomnisz na zawszę obiecaj mi to proszę

-Nie, nie mów tak na pewno jeszcze się zobaczymy i będziemy szczęśliwi zobaczysz

-Proszę obiecaj mi to

Jedno słowo a takie wiele sprawiło mu bólu .

-Obiecuję

Gdy w końcu to powiedział, dziewczyna wsiadła do pociągu, a na jej policzkach pojawiły się łzy . Po długiej podróży wróciła do domu .

-Cześć tato ! -powiedziała całując go w policzek

-O już wróciłaś ?! Cieszę się że tak szybko mam dla ciebie niespodziankę

-Jaką?-zapytała

-Tego dowiesz się jutro, a teraz idź spać bo już późno

Następnego dnia, dziewczyna została poproszona o to aby się ładnie ubrała .

Wyjęła z białej rzeźbionej szafy długą czarną suknię z białymi różyczkami na górze . Uwielbiała róże, sama w ogrodzie posadziła ich bardzo dużo . Do tego ubrała złote szpilki i naszyjnik . Włosy lekko pokręciła, a usta pociągnęła czerwoną szminką .

Zeszła na dół, tam na nią czekał jej ojciec i jakiś mężczyzna .

-Pięknie wyglądasz córeczko

-Dziękuje

-Pozwól że ci przedstawię Diega

-Witam waszą wysokość -powiedział całując ją w dłoń

-Mi również miło księcia poznać

Udali się do jadali w której była przygotowana kolacja .

-Violetto, poprosiłem twojego ojca o twoją rękę, zgodził się a teraz pytam ciebie czy zostaniesz moją żoną ?

Gdy Diego poprosił ją o rękę piła właśnie czerwone wino, które zaraz po wypowiedzianych słowach znalazło się na marmurowych płytkach .

-Violetto!! -skarcił ją ojciec

-Przepraszam ale ta prośba mnie rozbawiła, przepraszam cię Diego ale nie mogę przyjąć twoich oświadczyn, my się w ogóle nie znamy i to nie ma sensu

-Bardzo mi przykro ale nie możesz mi odmówić

-Jak to nie ? -zapytała przerażona

-Po prostu twój tata podpisał dokumenty, które wyraźnie mówią że musisz zostać moją żona

Gdy to usłyszała wstała oburzona przy tym wywracając krzesło .

-Przepraszam bardzo, ale nikt nie będzie za mnie podejmował decyzji

Gdy to powiedziała uciekła oburzona do siebie do pokoju . Po tym co zrobił jej ojciec nienawidziła go, czuła do niego niechęć, obrzydzenie . Szybko wstała z łóżka, wzięła walizkę i spakowała najpotrzebniejsze rzeczy . Uciekła przez balkon, wsiadła do swojego samochodu i odjechała . Chciała być jak najdalej z tond, postanowiła że pojedzie do Buenos Aires . Z jej oczu lały się strumienie łez, nawet nie zauważyła że zjechała na przeciwny pas a właśnie wtedy nadjeżdżał tir . Dopiero po chwili zorientowała się ale było już za późno . Nie czuła już bólu, nie było już niczego i nie było już Violetty . Całe królestwo pogrążyło się w żałobie, w tym Leon . Pamiętał to co obiecał Violettcie .

Minęło już pięć lat od śmierci Violetty . Leon tak jak jej obiecał, ożenił się z Larą i mają 4 letnią córeczkę i jeszcze jedno w drodze . 16 sierpnia w rok, rok jedzie na grób Violetty i składa tam bukiet czerwonych róż . Uwielbiała je . Chociaż minęło już tyle lat od jej śmierci, nie zapomniał o niej i nigdy nie zapomni, zawszę ją kocha i na zawszę będzie w jego sercu .

O to taki sobie one part .

Jak wam się podoba ?

Według mnie jest taki sobie, napisałam go specjalnie na konkurs .

Pewnie i tak nie zajmę żadnego miejsca, no ale okey .

No więc do kolejnego !!

Ciao !

Prologue

*

Już dziś wracam do domu, bardzo szybko zleciały te wakacje . Były bardzo udane, ale

całe dwa miesiące poza Buenos Aires i moimi przyjaciółmi to męczarnie . Na szczęście dziś już wracam, ale boję się nie wiem co mnie czeka po powrocie . Czy wszystko będzie tak jak dawniej ?

Czy coś się zmieni ? Na te pytanie nie mam odpowiedzi, ale za niedługo a dokładnie za 6 godzin dowiem się czy wszystko jest tak jak dawniej, chociaż wolała bym żeby Tomas dał sobie ze mną spokój . Czy tak będzie ? Tego nie wiem ale liczę na to że poznał jakąś inną dziewczynę i się w niej zakochał . Mam już dość tych kłótni Leona i Tomasa . Gdy się nie zjawił to nie było by tych wszystkich problemów. A może gdybym to ja się nie pojawiła w Buenos Aires moje życie i moich przyjaciół było by inne ? Tego nie wiem, ale nie żałuję tej decyzji, chociaż czasami myślę co by było gdybym tutaj jednak nie przyjechała . Wiem tylko jedno, nie poznała bym tylu wspaniałych ludzi, i nie znalazła bym rodziny . Dzięki temu wyjazdowi mój tata się zmienił, nie jest już taki opiekuńczy jak kiedyś i daje mi więcej luzu, z czego jestem bardzo zadowolona bo to ciągłe mnie kontrolowanie było okropne . Cieszę się że się zmienił . To wszystko dzięki Angie, mojej cioci . Ukrywał to przede mną, gdyby ona nie wyjawiła prawdy pewnie robił by to do teraz . Już taki jest, myśli że jak będzie coś ukrywał to będzie to lepsze dla mnie, ale tak nie jest . Przez ten rok od kąt przeprowadziłam się do Buenos Aires wiele się wydarzyło . Chodzę do szkoły muzycznej, One Beat nigdy wcześniej tata by się na to nie zgodził . Mam wielu przyjaciół, brakuje mi tylko miłości . Chociaż może już ją mam ale jeszcze tego nie odkryłam ? Może tak jak babcia mówi ona już do mnie przyszła ale o tym jeszcze nie wiem ? Na te pytania nie mam odpowiedzi, ale czuję że już nie długo znajdę na nie odpowiedź .

-Violu chodź bo spóźnimy się na samolot

-Już idę Angie

No więc pora zacząć nowy rozdział w życiu !!

No więc prolog już jest !

Jak wam się podoba ?

Według mnie jest dość dobry ale nic poza tym .

Jak mi się uda to jutro dodam rozdział 1

Ciao !!

Zmiany

Cześć ! Tu Gabi, postanowiłam że jednak będę pisać o Leonettcie, po prostu ma więcej pomysłów i w ogóle . Wiem napisałam tylko prolog no ale cóż, po prostu o Leonettcie piszę się mi lepiej i mam więcej pomysłów . Także ten, mam nadzieję że wam się spodoba, prolog pojawi się jeszcze dziś . 

Powitanie

No więc dziś postanowiłam że rozpocznę moją przygodę z pisaniem opowiadań . Po raz kolejny xD No ale mniejsza o to .  Moje opowiadanie będzie zupełnie inne niż wszystkie, nie będzie ono o Violettcie i Leonie ani o Larze i Leonie . Będzie ono zupełnie inne, będzie kilka nowych postaci których nie ma w serialu i w ogóle będzie zupełnie inaczej niż w serialu . Ale mam nadzieję że wam się spodoba i będziecie mnie czytać . Prolog może pojawi się jeszcze dziś ale nic nie obiecuję . 

Ciao !